Nieuws overzicht
Deel op:

Blog Esther IJsseldijk | De coronacrisis raakt iedereen

Toen mijn schoonmoeder op 2 maart tijdens mijn verjaardagsborrel vertelde dat ze de vakantie naar Madeira in mei ging annuleren vanwege het Coronavirus verklaarden mijn vriend en ik haar voor gek! ‘’Geef die tickets maar aan ons, dan gaan wij mooi een weekje weg’’. Ik behoorde duidelijk tot de groep die er van overtuigd was dat het coronavirus niet zo’n grote schade kon aanbrengen…

Inmiddels werk ik ruim twee maanden vanuit huis en weet ik wel beter. Je begrijpt; ik vind mijn schoonmoeder inmiddels een stuk minder gek! Thuiswerken, social distancing, afstand houden, de zorgsector die overuren draait en zorgen hebben om de kwetsbare groepen, zijn orde van de dag geworden.

Langzaam komt de versoepeling van de regels steeds meer op gang, maar het leven is nog lang niet ‘’normaal’’en dat doet iets met me! Ik deel dan ook graag mijn ervaringen met de componenten die in mijn ogen onlosmakelijk verbonden zijn aan het woordje corona. Een woord dat tot een aantal maanden geleden voor mij enkel geassocieerd werd met een lekker biertje in de zon.

Thuiswerken….

Dat thuiswerken gaat me inmiddels uitstekend af. De eettafel is mijn thuiswerkplek en mijn vriend heeft het kantoortje boven geconfisqueerd. We zien elkaar tijdens de lunch, wat heel gezellig is, maar verder is er wat dat betreft niet zo veel veranderd. Het is wel even zoeken geweest naar de balans tussen werk en privé en ik mis vooral het sociale contact met mijn collega’s.

Ik werk pas sinds 1 februari bij PharmaPartners als Marketeer op de Business Unit Huisartsenzorg en ik kan inmiddels zeggen dat ik langer thuiswerk dan op kantoor. Dat vind ik best gek. Juist de eerste maanden bij een nieuwe werkgever zijn belangrijk om een band met collega’s op te bouwen en deze goed te leren kennen. Maar andersom geldt hetzelfde. Mijn collega’s kennen mij net zo goed niet en moeten nu met mij samenwerken en dingen met mij afstemmen, terwijl ze mij eigenlijk nog niet goed kennen. Dat vraagt flexibiliteit en  vooral enorm veel vertrouwen.

Toch vind ik dat het heel goed gaat. We videobellen wat af! Collega’s weten elkaar te vinden en, nog belangrijker, blijven elkaar betrekken. Daardoor heerst er toch een saamhorigheidsgevoel binnen de organisatie.

Vanuit mijn Marketing rol ben ik dagelijks bezig met het onderwerp corona. Een heldere en transparante manier van communiceren is juist in deze tijd van belang. Zowel naar onze klanten toe als intern richting collega’s. Daarom zijn we vanuit Marketing in samenwerking met de afdeling redactie continu bezig met het verzamelen van relevante content. Op dagelijkse basis communiceren we via onze verschillende kanalen en intern hebben we het digitale magazine ‘’Thuiswerken bij PharmaPartners’’ in het leven geroepen, waar ervaringen, tips en informatie met collega’s gedeeld worden.

Mijn marketing- en redactiecollega’s spreek ik dagelijks en dat is een samenwerking waar ik oprecht heel trots op ben. Dat thuiswerken biedt dan ook zeker kansen voor de toekomst!

Sociale isolatie…

No alt text provided for this image

Hier moest ik toch wel wat meer aan wennen. Mijn privéleven hangt aan elkaar van sociale activiteiten en ik geniet daar ook enorm van. Het zien van vrienden en familie was altijd de normaalste zaak van de wereld en ik mis dat ongedwongen en spontane samenkomen nog steeds. Daarnaast bestaat mijn zomer vaak uit het bezoeken van heel veel festivals en houden mijn vriend en ik enorm van reizen. Dat zit er dit jaar even niet in en dat vinden we echt wel heel jammer.

Inmiddels hebben we echter wel wat creatieve oplossingen gevonden… We spelen elke twee weken een digitale pubquiz met vrienden, organiseren wijnproeverijen, bierproeverijen en borrels in de tuin met lieve vrienden en familie (op afstand uiteraard!) en hebben heel wat lokale horeca gesteund in deze tijd door thuismaaltijden te bestellen. Het blijft anders, maar ik ben alsnog blij dat ik mensen op afstand kan zien. Al mis ik ‘’gewoon even een knuffel’’ van mijn ouders wel als ik bij ze langs ga.

No alt text provided for this image

De situatie heeft me echter ook wel aan het denken gezet. Een beetje rust in de tent is ook helemaal niet zo verkeerd, de angst om iets te missen is volledig verdwenen en je maakt heel bewust keuzes voor je sociale activiteiten. Daarnaast heb ik nog nooit zo veel gewandeld (en daardoor dus veel van Breda gezien) en in onze tuin gezeten als de afgelopen weken.

Versoepeling van de maatregelen…

Ik heb gemengde gevoelens bij de versoepeling van de maatregelen. Enerzijds vind ik het heerlijk weer wat meer ‘’vrijheid’’ te krijgen, maar anderzijds ligt corona nog net zo hard op de loer en is met de versoepeling van de maatregelen het probleem niet ineens verdwenen. Dit raakt vooral de mensen uit de risicogroepen en dat vind ik lastig, omdat ik zelf zo iemand van heel dichtbij meemaak.

No alt text provided for this image

Een van mijn beste vriendinnen behoort tot die risicogroepen, waardoor ik des te meer besef hoe gek en angstig deze situatie is. Zij ziet al maanden niemand en dat is zwaar! Juist tijdens deze periode is steun van naasten zo ontzettend belangrijk en op dit moment kan dat alleen op afstand. Veel verder dan een veredelde balkonserenade, waarbij ik vanaf de straat met haar kan kletsen op het balkon op twee hoog komen we nu niet. Twee weken geleden hebben we voor het eerst tien minuutjes kunnen bijpraten door in een ontmoetingscontainer met een plexiglas tussenwand met elkaar ‘’aan tafel’’ te zitten. Dan besef je extra dat ‘’normale’’ dingen zo normaal niet meer zijn en dat de kleine ongemakken, die de meeste mensen ervaren door corona voor anderen een gigantische impact hebben.

Samen krijgen we corona onder controle

Ik kan dan ook heel erg gefrustreerd raken als ik zie dat de versoepeling van de maatregelen ervoor zorgt dat mensen roekeloos gedrag vertonen. Als sociaal dier snap ik de behoefte om weer wat meer mensen te zien en elkaar buiten de deur te treffen. Maar als ik langs het park in Breda fiets waar het vol is met grote groepen mensen houd ik mijn hart vast…. Wat gaat dit betekenen voor het verloop van corona en beseffen mensen wel dat je hiermee wellicht niet jezelf maar wel andere in gevaar brengt? We zijn allemaal samen verantwoordelijk als we weer naar een ‘’normale’’ situatie willen!

De toekomst…

Kortom, corona zorgt ook bij mij voor ups en downs, besefmomenten, onzekerheid en nieuwe inzichten. Ik ben vooral benieuwd wat de toekomst ons gaat brengen. En tot die tijd? Volg ik de regels, blijf ik thuiswerken, drink ik steeds alle koffie thuis op tot grote ergernis van mijn vriend, blijf ik creatief in het zien van vrienden en familie en wandel ik gewoon wat af. En ben ik benieuwd hoe we er over een paar maanden bij zitten….

Alle goeds, blijf gezond en gebruik je verstand.

Esther IJsseldijk

Download ""